Çocuklarda mahremiyet nasıl olur?

Çocuğuma Mahremiyeti Nasıl Öğretirim?

3 yaşından itibaren mahremiyet sınırlarının yavaş yavaş oturtulmaya başlanması gerekir. Mahrem bölgelere ‘ayıplı bölge’ kelimesi kullanılmamalıdır. Çünkü cinsellik ayıp değil, özeldir. Bunun yerine ‘özel bölge’ denilmelidir.

Çocuğunuza tuvalet eğitimini verdikten sonra tuvalet temizliğini kendisinin yapması konusunda desteklemelisiniz. Çocuğunuz altını sizin temizlemenizi isteyebilir, bunun karşılığında kendisinin bu işi yapabileceğini dile getirip ona yol gösterebilirsiniz. Çocuğunuza kendi vücudunu yönetme, kendi bedeninin kontrolünü elinde tutabilme ve kendi vücudunun sınırlarını öğretmek benlik gelişimi açısından önemlidir.

Yalnızca tuvalet temizliği değil aynı zamanda banyoyu yalnız yapması konusunda da çocuğa destek sağlamak gerekir. Çünkü tuvalette yalnız yapmasını öğrettikten ve o bölgeye özel dedikten sonra banyoya çıplak sokmak çocukta bir paradoks oluşturacaktır. Banyoya çıplak sokmak yerine kendi kendine yıkanmayı öğrenene kadar banyoya mayo giyerek girmelidir.

Ben annenim bana her şeyi gösterebilirsin ama sakın yabancılara gösterme!’ gibi cümleler kullanılmamalıdır.Annesi de olsanız size özel bölgesini göstermek zorunda değil. Öncelikle anne-baba çocuğun özeline saygı duymalı ki çocukta mahrem bölgelerinin anne baba da dahil olmak üzere hiç kimseye gösterilmemesi gereken yerler olduğunu anlayabilsin.

Anne babanın ev içerisinde kendi mahremiyetlerine özen göstermeleri de mahremiyet için önemli bir konudur. Örneğin çocuğunuz evde çıplak gezmek istiyor, sürekli üstünü çıkarıyor ve bu durumdan rahatsız oluyorsanız anne baba olarak sizinde evde giyiminize dikkat etmeniz gerekmektedir.

Anne babanın yatak odasının ayrı olması ve çocuğun anne babayla uyumaması dikkat edilecek bir diğer konudur.Çocuk anne babanın odasını merak edebilir ama anne babayla yatamaz. Gece de bir mahremiyettir. Bir sorun olduğunda, anne baba ile yatmak istediğinde ya da tek başına uyumak da zorlandığında ; ‘Sen beni çağır ben sana yardım ederim ama buraya giremezsin. Gündüz misafir olabilirsin ama gece olmaz. Ben sana uyurken destek olurum sonra yatağıma gideceğim.’

Çocuk gecenin sonunda anne ya da babanın kendi yatağına gideceğini bilmeli! Bu çocuğu üzebilir ama her yere giremeyeceğini, her arkadaş grubuna alınamayacağını, tüm ortamlarda olamayacağını öğrenmiş olur. Bu durumlar çocuğun bu konularda güçlenmesine destek olur ve dışarıda kalma tahammülünü arttırır.

Freud’un dediği gibi :

‘Benlik bedenden başlar.’

Önce bedenler ayrışır, ondan sonra ruhsal ayrışma oluşur. Öteki (bakımveren) benim bedenimi yönetiyorsa benim güçlü bir benliğim olamaz. Ben annemsiz de varım, annemsiz de güçlüyüm. Kendi bedenimi ben yönetiyorum, ben temizliyorum, ben karar veriyorum.